لغت نامه دهخدا
تشابر. [ ت َ ب ُ ] ( ع مص ) با یکدیگر نزدیک شدن دو گروه در حرب، گویی میان ایشان اندازه شبری مانده است. ( منتهی الارب ). نزدیک شدن دو گروه در جنگ چنانکه میان آنان فاصله وجبی باشد. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). تقارب در جنگ. ( از متن اللغة ).
