لغت نامه دهخدا
لقمه خلیفه. [ ل ُ م َ / م ِ ی ِ خ َ ف َ / ف ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) بزماورد. زماورد. نرگس خوان. نرگسه خوان. لقمه قاضی. نواله. میسر. مهنّا. نرجس المائدة. کام. حلوائی لطیف. نوعی از حلوا به غایت نفیس. ( غیاث ). و رجوع به بزماورد شود:
کآن لقمه خلیفه که از دست اوخوری
لوزینه ای است خرده الماس در میان.خاقانی.موز بالقمه خلیفه براز
رطبش را سه بوسه برده به گاز.نظامی.