لغت نامه دهخدا
قایاتی. [ تی ی ] ( اِخ ) حسن بن محمد از شاعران است و دیوان شعر دارد. دیوان قایاتی مشتمل است بر قصائدی در یادآوری آرایش زنان مصری و جلوه آنان در انجمن های رقص و در ستایش و مدح و جز اینها از سائر فنون ادبیات،جزء نخست از دیوان در مصر به سال 1328 هَ. ق، 1910م. بطبع رسیده است. ( معجم المطبوعات ج 2 ص 1491 ).
قایاتی. [ تی ی ] ( اِخ ) محمدبن عبدالجواد مصری. وی به سال 1254 متولد شد و تا به سال 1319 حیات داشت. نسبت وی به قایات است. تألیفاتی دارد. او راست:1 - خلاصةالتحقیق فی افضلیةالصدیق ( این در رد احتجاج مأمون است علیه عالمان بغداد ) در آغاز آن گوید: هذا کتاب حملنی علیه ما فی العقدالفرید مما نسبه المأمون بن هارون الرشید و هو احتجاجه علی فقهاء بلده و الزامهم برأیه و معتقده من تفضیل امیرالمؤمنین علی علی الصدیق الاکبر الخ. این کتاب در مطبعه اسلام در 52 صفحه به سال 1313 به طبع رسیده. 2 - السنة و الکتاب فی التربیة والحجاب، این کتاب در مطبعه موسوعات به سال 1319 به طبع رسیده. 3 - نفحةالبشام فی رحلةالشام،در این کتاب از سفر خود با برادرش شیخ احمد به دیارشام به دنبال حوادث عرابیه یاد کرده است. پاکنویس این کتاب به سال 1313 بپایان رسیده است و به سال 1319در 200 صفحه در روزنامه الاسلام طبع شده است. 4 - وسیلةالوصول فی الفقه و التوحید و الاصول و به آن نیز وسیلة المقاصد فی الفقه والاصول والعقائد گفته میشود و آن فقهی است شافعی و منظوم و به سال 1306 در مصر به طبع رسیده. ( معجم المطبوعات ج 2 ستون 1491 و 1492 ).
