لغت نامه دهخدا
قابوک. ( ترکی، اِ ) قابور. مخارجه عمارت. ناودانی که بر کناره های بام سازند تا آب باران بر آن سیلان کند. ( برهان ). رجوع به قابور شود.
قابوک
فرهنگ فارسی
قابو مخارجه عمارت ناودانی که بر کنار های بام سازند.
قابوک. ( ترکی، اِ ) قابور. مخارجه عمارت. ناودانی که بر کناره های بام سازند تا آب باران بر آن سیلان کند. ( برهان ). رجوع به قابور شود.
قابو مخارجه عمارت ناودانی که بر کنار های بام سازند.