ضواحک

ضواحک. [ ض َ ح ِ ] ( ع اِ ) ج ِ ضاحکة. چهار دندان که از پس نیش بود. ( مهذب الاسماء ). دندانها که وقت خندیدن ظاهر شود، یا چهار دندان که میان انیاب و اضراس است. ( منتخب اللعات ).

دندان های بین دندان های نیش و آسیا.

دندانهای جلودهان که هنگام خنده نمایان شود
( اسم ) جمع ضاحکه دندانهای جلو دهان که هنگام خنده نمایان شود.