لغت نامه دهخدا
شهاوی. [ ش َ وا ] ( ع ص، اِ ) ج ِ شَهْوان. ( منتهی الارب ). رجوع به شهوان شود.
شهاوی.[ ش َ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ شَهْوان. رجوع به شهوان شود.
شهاوی. [ ش ُ وا ] ( ع ص، اِ ) ج ِ شَهْوی ̍. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به شهوی شود.
شهاوی. [ ش َ وا ] ( ع ص، اِ ) ج ِ شَهْوان. ( منتهی الارب ). رجوع به شهوان شود.
شهاوی.[ ش َ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ شَهْوان. رجوع به شهوان شود.
شهاوی. [ ش ُ وا ] ( ع ص، اِ ) ج ِ شَهْوی ̍. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به شهوی شود.