لغت نامه دهخدا
سابورالجنود. [ رُل ْ ج ُ ] ( اِخ ) لقبی است که اعراب به شاپور اول ساسانی داده اند. طبری گوید: چون شاپور از ملک روم و موصل بپرداخت آهنگ حضر کرد و با سپاهی که کس عدد آن ندانست و هرگز هیچ ملک از ملوک عرب و عجم را آن سپاه نبود و از بسیاری سپاه که داشت عرب او را سابور الجنود خواندندی. ( ترجمه طبری چ خیام باهتمام دکتر محمّدجواد مشکور ص 93 ). اعشی گوید:
اقام به شاهبور الجنو -
د حولین یضرب فیه القدم.( المعرب جوالیقی ص 194 و 282 ).و نیز رجوع به عیون الاخبار ج 3 ص 115 و معجم البلدان ج 3 ص 290 کلمه حضر شود.
