شاهبور

لغت نامه دهخدا

شاهبور. [ هََ ] ( معرب، اِ ) سابور. معرب شاهپور. ( از معرب جوالیقی 194 ). و نیز رجوع به شابور، شاپور و شاهپور شود.

سابور. معرب شاهپور.