راه ازمای
لغت نامه دهخدا
( راه آزمای ) راه آزمای. [ زْ / زِ ] ( نف مرکب ) راه آزماینده. که راه آزماید. که در شناختن راهها و جاده ها تجربه دارد. راهشناس:
نواحی شناسان راه آزمای
هراسنده گشتند ازآن ژرف جای.نظامی.و رجوع به راه آزماینده شود.
فرهنگ فارسی
( راه آزمای ) راه آزماینده. که راه آزماید.
جمله سازی با راه ازمای
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آن راه ازمای جسور با عبور از کوههای بسیار پر فراز و نشیب، توانست مسیر جدیدی را برای تجار و مسافران در آن منطقه دورافتاده پیدا کند.
💡 در داستانهای قدیمی و حماسی، هر راه ازمای با دقت و هوشیاری بسیار زیاد، به دنبال یافتن منابع آب و مسیرهای امن برای عبور از بیابان بود.
💡 قهرمان داستان که یک راه ازمای با تجربه و باتجربه بود، با استفاده از نقشههای بسیار قدیمی توانست از میان جنگلهای تاریک و پر از خطر عبور کند.