لغت نامه دهخدا
حسین خاندار. [ ح ُ س َ ن ِ ] ( اِخ ) ابن شهاب الدین بن حسین بن خاندار شامی بقاعی کرکی. ( 1012 هَ. ق. 1603/ م. 1076 هَ. ق. 1665/ م. ) در اصفهان میزیست و به حیدرآباد دکن مهاجرت کرد و در آنجا درگذشت. او راست: شرح نهج البلاغة و کتب دیگر. ( معجم المؤلفین از سلافة العصر 355 ) ( روضات 653 ) ( خلاصة الاثر ) ( نجوم السما 93 ) ( ذریعه ج 9 ص 247 ) ( هدیة العارفین ج 1 ص 323 ). زرکلی چ 1 247 او را جاندار با جیم نوشته اند.
