لغت نامه دهخدا
تخیدن. [ ت ِ دَ ] ( مص ) مصدر منحوت از تخمق یا تخمگ ترکی، خوردن ( اهریمنی ). نفرین گونه ایست چون زهر مار کردن، کوفت کردن: بِتِخ؛ کوفت کن. زهر مار کن. تِخید؛ زهر مار کرد. کوفت کرد. ( یادداشت بخط مؤلف ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟