بیفشاردن

لغت نامه دهخدا

بیفشاردن. [ ی َ دَ ] ( مص ) افشاردن. افشردن. فشردن:
هر اسبی که رستم کشیدیش پیش
به پشتش بیفشاردی دست خویش.فردوسی.رجوع به افشاردن و افشردن شود.