بنژوئن

لغت نامه دهخدا

بنژوئن. [ ب َ ءَ ] ( اِ ) نام گیاهی است بنام حسن لبه. حصی لبان. لبان چاوی. ( فرهنگ فارسی معین ). || از نظر شیمیایی صمغ خوشبویی که از بنژوئن بدست آید و در طب بکار رود. ( فرهنگ فارسی معین ). صمغی است برنگ قهوه ای مایل به سرخی که از درخت بنژوئن ترشح میشود. و محتوی اسیدبنزوئیک است. جوهر حسن لبه. بنژوئن را اگر بسوزانند بوی خوشی از آن متصاعد میگردد. این صمغ را بنامهای لبان جاوی، کندر جاوه ای یا بخور جاوی یا جاوی نیز میخوانند. ( از دائرة المعارف فارسی ).

فرهنگ فارسی

نام گیاهی است بنام حسن لبه. حصی لبان. لبان چاوی. یا از نظر شیمیایی صمغ خوشبویی که از بنژوان بدست آید و در طب بکار رود. صمغی است برنگ قهو. مایل به سرخی که از درخت بنژوان ترشح میشود. و محتوی اسید بنزوئیک است. بنژوان را اگر بسوزانند بوی خوشی از آن متصاعد میگردد. این صمغ را بنامهای لبان جاوی. کندر جاوه ای یا بخور جاوی یا جاوی نیز میخوانند.

جمله سازی با بنژوئن

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در ساخت عطرهای بسیار گران‌قیمت و باکیفیت، از عصاره گیاه بنژوئن برای ایجاد رایحه‌ای گرم و ماندگاری که به ترکیب نهایی عطر عمق می‌بخشد، استفاده گسترده‌ای می‌شود.

💡 بسیاری از متخصصان طب سنتی معتقدند که استفاده از روغن بنژوئن می‌تواند به آرامش سیستم عصبی کمک کرده و اثرات مثبتی بر بهبود خلق‌وخو داشته باشد.

💡 در مراسم‌های مذهبی و آیینی مختلف، سوزاندن صمغ بنژوئن به دلیل رایحه خاص و معطر آن، سنت دیرینه‌ای محسوب می‌شود که آرامش را به فضا می‌آورد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران