لغت نامه دهخدا
بالال. ( اِ ) بالار. ( جهانگیری ). ستون و چوب پوشش عمارت. ( برهان قاطع ). شاه تیر بزرگ خانه. ( آنندراج ). تیر سقف. ( فرهنگ شعوری ). تیر خانه. ( اوبهی ). بالاگر. || پاره از چوب. ( آنندراج ). || درخت سطبر. ( آنندراج ). و نیز رجوع به بالار و بالاگر شود.