لغت نامه دهخدا
اطواس. [ اَطْ ] ( ع اِ ) ج ِ طاوس. ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ) ( از منتهی الارب ). ج ِ طاوس، پرنده ای است خوشرنگ از پرندگان. ( آنندراج ). و رجوع به طاوس و طواویس شود. || ج ِ طَوس، بمعنی قمر و هلال. ( از متن اللغة ).
اطواس. [ اَطْ ] ( ع اِ ) ج ِ طاوس. ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ) ( از منتهی الارب ). ج ِ طاوس، پرنده ای است خوشرنگ از پرندگان. ( آنندراج ). و رجوع به طاوس و طواویس شود. || ج ِ طَوس، بمعنی قمر و هلال. ( از متن اللغة ).