لغت نامه دهخدا
اخیتوفل. [ اَ ] ( اِخ ) ( برادر حماقت ) شخصی از اهالی جیلون ( ناحیه ای از یهودا ). دو تن این نام داشتند: نخست یکی از دوستان و مصلحت بینان داود که نزد او بسیار عزیزو محترم بود ( مزامیر 41:9 و کتاب دوم سموئیل 16:23 )لکن در دشمنی ابشالوم وی از او طرفداری کرد و یکی از دشمنان قوی و سخت داود شد سپس چون ابشالوم مصلحت عاقلانه او را نپذیرفت وی مأیوس گردید و از غصه این عمل بد، خود را با طناب آویخته هلاک کرد ( دوم سموئیل 15:12 و 17 و مزامیر 55:13 - 14 ). چنین مینماید که اخیتوفل جد بت شبع بود ( دوم سموئیل 23: 34 مقابل 11:3 ) و بعضی دشمنی اخیتوفل را یکی از عذاب هائی دانسته اند که بواسطه معامله بت شبع بر داود وارد شد. رجوع به قاموس کتاب مقدس شود.
