لغت نامه دهخدا
گنده خوراک. [ گ َ دَ / دِ خوَ / خ ُ ] ( ص مرکب ) آنکه خوراکش چیزهای گنده چون سیراب و شکنبه و جز آن است. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به گنده خور و گنده خوار شود.
گنده خوراک. [ گ َ دَ / دِ خوَ / خ ُ ] ( ص مرکب ) آنکه خوراکش چیزهای گنده چون سیراب و شکنبه و جز آن است. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به گنده خور و گنده خوار شود.
کسی که خوراکش چیز های بدبو و پست ( مانند شکنبه روده و غیره ) باشد.