کاغیدن

لغت نامه دهخدا

کاغیدن. [ دَ ] ( مص ) فریاد و بانگ کردن:
آن زاغ نگر که بر هوا می کاغد
یک نیمه اش از مداد ونیمی کاغذ.مسعود سعد.