لغت نامه دهخدا
پلگان. [ پ ِل ْ ل َ / ل ِ ] ( اِ ) پلکان. نردبان و زینه چوبین. ( چراغ هدایت از غیاث اللغات ). در فارسی معمول امروزی این کلمه فقط با کاف تازی است و صورت متن ثقیل است.
پلگان. [ پ ِل ْ ل َ / ل ِ ] ( اِ ) پلکان. نردبان و زینه چوبین. ( چراغ هدایت از غیاث اللغات ). در فارسی معمول امروزی این کلمه فقط با کاف تازی است و صورت متن ثقیل است.
= پلکان
پلکان، راهرو، پله پله میان طبقات بالاوپایین
( اسم ) پله ها.