پرزحیر

پرزحیر. [ پ ُ زَ ] ( ص مرکب ) پراندوه. پرغم: دل ِ بنده پرزحیر است و خواستمی که مرده بودمی تا این روز ندیدمی. ( تاریخ بیهقی ).

۱. پرآه وزاری.
۲. پراندوه.

پر آه وزاری، پراندوه
( صفت ) پر اندوهپر غم: ( دل بنده پر زحیر است و خواستمی که مرده بودمی تا این روز ندیدمی. )( بیهقی ).