لغت نامه دهخدا
هزاریک. [ هََ / هَِ زارْ ی َ / ی ِ ] ( اِ مرکب ) یک هزارم. یک قسم از هزار قسم. از هزار یکی. ( یادداشت به خط مؤلف ):
هزاریک زآن کاندر سرشت او هنر است
نگار و نقش همانا که نیست در ارتنگ.فرخی.هزاریک زآن کامسال کرد خواهی باز
به تیغ تیز به هند اندرون نکردی پار.مسعودسعد.
