نیکو مزاجی

لغت نامه دهخدا

نیکومزاجی.[ م ِ ] ( حامص مرکب ) خوش خوئی. خوش مشربی. نیک محضری.

فرهنگ فارسی

۱ - دارای مزاج سالم بودن. ۲ - خوش خویی خوش مشربی.