نپق

کلمه «نپق» صفتی است در زبان فارسی که برای توصیف آمادگی و توانایی فرد به کار می‌رود. این واژه به معنای آماده کار، مستعد و قابل انجام دادن امور است. وقتی کسی را نپق می‌خوانند، منظور این است که او مهارت، توان و قابلیت لازم برای انجام کاری را دارد. «نپق» همچنین به معنای چیره‌دست و ماهر به کار رفته و بر تسلط فرد در کار یا فن خاصی دلالت می‌کند. این واژه بیشتر در متون و فرهنگ‌های کهن دیده می‌شود و امروزه کمتر در گفتار روزمره به کار می‌رود. بار معنایی آن مثبت است و نوعی شایستگی و کارآمدی را می‌رساند. در کاربرد قدیمی، نپق بودن نشان‌دهنده آمادگی ذهنی و عملی فرد بوده است. به طور خلاصه، این واژه یعنی شخصی که آماده، توانا و ماهر در انجام کارهاست.