لغت نامه دهخدا
نودندان. [ ن َ / نُو دَ ] ( ص مرکب ) طفلی که دندان نو برآورده باشد. ( آنندراج ). کودکی که به تازگی دندانهای پیشین وی درآمده باشد. ( ناظم الاطباء ). کنایه از خردسال و اندک سال:
با زباندانی پیر خردش
عقل کل کودک نودندان است.طالب ( از آنندراج ).
