لغت نامه دهخدا
نمدپاره. [ ن َ م َ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) قطعه ای از نمد. ( ناظم الاطباء ):
یکی زیغ دیدم فکنده در او
نمدپاره ترکمانی سیاه.معروفی. || نمد فرسوده و پاره شده. ( ناظم الاطباء ).
- نمدپاره پوش؛ نمدپوش. ژنده پوش:
چو دید اردبیلی نمدپاره پوش
کمان در زه آورد وزه را به گوش.سعدی.
