درع پوش

درع پوش.[ دِ ] ( نف مرکب ) درع پوشنده. پوشنده درع. زره پوش. زره دار. || ( ن مف مرکب ) زره پوشیده. پوشیده. بازره. پوشیده به درع. ملبس به درع:
مهش مشکسای و شکر می فروش
دو نرگس کمانکش دو گل درع پوش.اسدی.دو ره پیل سیصد چو دریا بجوش
ز برگستواندار و از درع پوش.اسدی.نشسته جوانمردی اطلس فروش
ز خاکستر پیرزن درع پوش.نظامی.

درع پوشنده پوشنده درع زره پوش

💡 بد آتش ز هر حلقه ی درع پوش زبانه زبانه برآورده جوش

💡 همه بد گهر زاده ی تیره هوش سپردار و خنجر زن و درع پوش

💡 هجوم آور شد آنسان لشکر غم که می نیز از حبابش درع پوش است

💡 به هر زورقی لشگری نابکار همه درع پوش و همه ترک دار

💡 سپاه خدا درع پوش آمدند چو دریا همه درخروش آمدند