نخجیرگانی

لغت نامه دهخدا

نخجیرگانی. [ ن َ ] ( حامص مرکب ) شکار. صید. ( یادداشت مؤلف ):
اگر شاهم کند همداستانی
کنم یک چند گه نخجیرگانی.( ویس و رامین ).

نام نوائیست از موسیقی که باربد مصنف آنست.