لغت نامه دهخدا
( ناصبیة ) ناصبیة. [ ص ِ بی ی َ ]( اِخ ) ج ِ ناصبی. گروهی که متدین اند به بغض علی بن ابی طالب. ( ناظم الاطباء ). رجوع به ناصبی و نواصب شود.
( ناصبیة ) ناصبیة. [ ص ِ بی ی َ ]( اِخ ) ج ِ ناصبی. گروهی که متدین اند به بغض علی بن ابی طالب. ( ناظم الاطباء ). رجوع به ناصبی و نواصب شود.
جمع ناصبی گروهی که متدین اند ببغض علی بن ابیطالب.