لغت نامه دهخدا
نابح. [ ب ِ ] ( ع ص ) بانگ کننده مثل سگ و آهو و قچقار و مار. ( آنندراج ). سگ بانگ کننده. ( ناظم الاطباء ). اصل نباح مخصوص صدای سگ است و بعد به صدای دیگر حیوانات هم اطلاق شده است. ( اقرب الموارد ). ج، نَوابِح، نُبَّح، نُبوح.
نابح. [ ب ِ ] ( ع ص ) بانگ کننده مثل سگ و آهو و قچقار و مار. ( آنندراج ). سگ بانگ کننده. ( ناظم الاطباء ). اصل نباح مخصوص صدای سگ است و بعد به صدای دیگر حیوانات هم اطلاق شده است. ( اقرب الموارد ). ج، نَوابِح، نُبَّح، نُبوح.