لغت نامه دهخدا
( مؤاوبة ) مؤاوبة. [ م ُ آ وَ ب َ ] ( ع مص ) نبرد کردن شتران در رفتار. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). مسابقه اشتران با یکدیگر. ( یادداشت مؤلف ).
( مؤاوبة ) مؤاوبة. [ م ُ آ وَ ب َ ] ( ع مص ) نبرد کردن شتران در رفتار. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). مسابقه اشتران با یکدیگر. ( یادداشت مؤلف ).