منفوس
لغت نامه دهخدا
منفوس. [ م َ ] ( ع ص ) بچه زاده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء )( اقرب الموارد ). منفوسة. ( ناظم الاطباء ). رجوع به منفوسة شود. || ولد منفوس؛ بچه ای که مادرش زچه باشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || شی منفوس؛ چیز گرانمایه و مرغوب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
جمله سازی با منفوس
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آن رفتار بسیار منفوس و ناپسند او باعث شد که تمام دوستان قدیمیاش تصمیم بگیرند از او فاصله بگیرند و دیگر با او معاشرت نکنند.
💡 در دنیای امروز، افکار منفوس و ویرانگر که باعث تفرقه میان مردم میشود، باید با آگاهی و آموزش صحیح از میان جامعه به طور کامل حذف شود.
💡 او سعی داشت با آن سخنان منفوس و کینهتوزانهای که میگفت، توجه دیگران را به سمت خود جلب کند اما تنها باعث بیزاری آنها شد.