لغت نامه دهخدا
منساق. [ م ُ ] ( ع ص، اِ ) نزد و نزدیک. ( ناظم الاطباء ). قریب. ( اقرب الموارد ). || تابع و پیرو. ( ناظم الاطباء ). تابع. ( اقرب الموارد ). || کوه مایل به درازی. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || خویشاوند. ( ناظم الاطباء ). || سوق داده. سیاق یافته.ترتیب یافته: هر مقدمه که در آغاز امثله ومناشیر و سایر مکتوبات مترسلان منساق بود، به مقصودی آن را تشبیب سخن گویند. ( المعجم چ دانشگاه ص 414 ).