لغت نامه دهخدا
ممعود. [ م َ ] ( ع ص ) گرفتار تباهی معده. ( ناظم الاطباء ). خداوند درد معده. ( ذخیره خوارزمشاهی ). آنکه شش ماه باشد که به مرض معده مبتلاست. ( یادداشت مرحوم دهخدا ): ممعود را یعنی خداوند درد معده رابرنگ بداند [ طبیب ماهر ]. ( ذخیره خوارزمشاهی ).
