لغت نامه دهخدا
( ممدرة ) ممدرة. [ م ِ دَ رَ ] ( ع اِ ) جای کلوخ گرفتن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). جایی که از خاک آن کلوخ گرفته شود. ( از اقرب الموارد ). || جای نیک خاک. || جایی که در آن کلوخهای خوب باشد. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). کلوخستان. ( مهذب الاسماء ).
ممدرة. [ م َ دَ رَ ] ( ع اِ ) مِمدَرة در همه معانی. رجوع به مِمْدرة شود.
ممدرة. [ م ُ م َدْ دَ رَ ] ( ع ص ) شتر فربه. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). مؤنث ممدر.