لغت نامه دهخدا
( مفالتة ) مفالتة. [ م ُ ل َ ت َ ] ( ع مص ) ناگهان گرفتن کسی را. فِلات. ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || مصادف شدن با کسی. ( از اقرب الموارد ).
( مفالتة ) مفالتة. [ م ُ ل َ ت َ ] ( ع مص ) ناگهان گرفتن کسی را. فِلات. ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || مصادف شدن با کسی. ( از اقرب الموارد ).