مشأاه

( مشأاة ) مشأاة. [ م ُ ] ( ع مص ) ( از «ش ء و» ) با کسی پیشی گرفتن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || نبرد کردن با کسی در دویدن. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).