لغت نامه دهخدا
مسالف. [ م َ ل ِ ] ( ع اِ ) ج ِ مِسْلَفَة. ( منتهی الارب ). رجوع به مسلفة شود.
مسالف. [ م ُ ل ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مسالفة. رجوع به مسالفة شود. || هم سفر و مصاحب راه. ( ناظم الاطباء ). با کسی رونده. ( منتهی الارب ). || برابر و مساوی کننده کسی را در کاری. ( منتهی الارب ).
