لغت نامه دهخدا
ماهناک. ( ص مرکب ) جای روشن شده بواسطه مهتاب. ( ناظم الاطباء ). || روشنی ماه و مهتاب. ( ناظم الاطباء ). || مُقمِر. قمراء. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). لیلة قمراء؛ شبی ماهناک. ( مهذب الاسماء ). لیل مقمر؛ شبی ماهناک. ( السامی فی الاسامی ).
