لغت نامه دهخدا
لقنده. [ ل َق ْ ق َ دَ / دِ ] ( نف ) چیزی نااستوار چون دندان و میخ در جای خود جنبنده.
لقنده. [ ل َق ْ ق َ دَ / دِ ] ( نف ) چیزی نااستوار چون دندان و میخ در جای خود جنبنده.
( اسم ) آنچه بلقد آنچه در جای خود جنبد و نااستوار باشد ( دندان و میخ وغیره )
چیزی نااستوار چون دندان و میخ در جای خود جنبنده.