لغت نامه دهخدا
قروح خیرونیه. [ ق ُ ح ِ نی ی َ / ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) قروحی اس-ت که به سختی التیام پذیرد بدون آنکه ناسور شود یا خوره بگیرد. ( از بحر الجواهر ).
قروح خیرونیه. [ ق ُ ح ِ نی ی َ / ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) قروحی اس-ت که به سختی التیام پذیرد بدون آنکه ناسور شود یا خوره بگیرد. ( از بحر الجواهر ).
قروخی است که بسختی التمام پذیرد بدون آنکه ناسور شود یا خوره بگیرد.