لغت نامه دهخدا
فین فین کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) نفس را به تندی و با صدا از بینی بیرون دادن. ( فرهنگ فارسی معین ).
فین فین کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) نفس را به تندی و با صدا از بینی بیرون دادن. ( فرهنگ فارسی معین ).
( مصدر ) نفس را به تندی و با صدا از بینی بیرون دادن.