لغت نامه دهخدا
فرگویا. [ ف َ ] ( نف ) گوینده و حیوان ناطق. ( آنندراج ).
- جانور فرگویا؛ حیوان ناطق که انسان باشد. ( از ناظم الاطباء ).
فرگویا. [ ف َ ] ( نف ) گوینده و حیوان ناطق. ( آنندراج ).
- جانور فرگویا؛ حیوان ناطق که انسان باشد. ( از ناظم الاطباء ).
