غیوم
لغت نامه دهخدا
غیوم. [ غ َ ] ( ع ص ) ابرناک. پوشیده از ابر. یوم غیوم؛ روز ابرناک. ( از لسان العرب از ذیل اقرب الموارد ).
غیوم. [ غ ُ ] ( ع اِ ) ج ِ غَیم. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به غَیم شود.
فرهنگ عمید
= غیم
فرهنگ فارسی
جمع غیم
جمله سازی با غیوم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ابرهای تیره و غیوم انبوه در آسمان پراکنده شده بودند و گویی قرار بود بارانی شدید و تند در ساعتهای آینده فرو ببارد.
💡 شاعر در اشعار خود از غیوم و مه گرفته تا فضای غمبار و دلتنگ بودن خود را برای معشوق به تصویر بکشد و بیان کند.
💡 وقتی غیومهای سفید و پفآلود در آسمان آبی تابستان ظاهر میشوند، منظرهای بسیار زیبا، دلپذیر و آرامشبخش برای تماشای مردم ایجاد میکنند.