لغت نامه دهخدا
عکواء. [ ع َک ْ ] ( ع ص ) شاة عکواء؛ گوسپند سفید دنبه سیاه جمله اندام، و آن خاص ماده است. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
عکواء. [ ع َک ْ ] ( ع ص ) شاة عکواء؛ گوسپند سفید دنبه سیاه جمله اندام، و آن خاص ماده است. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).