لغت نامه دهخدا
عمران عطاردی. [ ع ِ ن ِ ع ُ رِ ] ( اِخ ) ابن ملحان عطاردی، مکنی به ابورجاء. نام او راعمران بن تیم نیز گفته اند. وی صحابی بود و در صفةالصفوة داستان اسلام آوردن او ذکر شده است. ابورجاء در زمان خلافت عمربن عبدالعزیز درگذشت. رجوع به صفوةالصفوه ابن جوزی ج 3 ص 142 و ابورجاء ( عطاردی... ) شود.
