عطوفی
لغت نامه دهخدا
عطوفی. [ ع َ ] ( اِخ ) محمدبن علی بن وهیب بن وهب بن واقدبن هرثمه عطوفی بغدادی، مکنی به ابوبکر، محدث بود و از محمدبن ابی شیبه و جعفر فریابی و دیگران روایت کرده است. ( از اللباب فی تهذیب الانساب ).
جمله سازی با عطوفی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 عطوفی و مهربانی نسبت به حیوانات و موجودات ضعیف‌تر، نشان‌دهنده سطح بالای بلوغ اخلاقی و انسانیت در شخصیت یک فرد در جامعه مدرن امروز است.
💡 مدیریت بحران در سازمان‌ها نیازمند ترکیبی از قاطعیت در تصمیم‌گیری و عطوفی در برخورد با کارکنان است تا روحیه و انگیزه آن‌ها حفظ شود.
💡 بسیاری از فیلسوفان معتقدند که عطوفی و شفقت نسبت به دیگران، کلید اصلی رسیدن به صلح پایدار و همزیستی مسالمت‌آمیز در جوامع مختلف جهان است.
