علی قتیبی
لغت نامه دهخدا
علی قتیبی. [ ع َ ی ِ ق ُ ت َ ] ( اِخ ) ابن محمدبن قتیبه نیشابوری قتیبی. مکنی به ابوالحسن. وی از تلامذه ابومحمد فضل بن شاذان ( متوفی در 260 هَ. ق. ) بوده است و بسیاری از شرح حال رجال را بنقل از قول این علی بن محمد در کتابهای مختلف ذکر کرده اند. اما او را تألیف مستقلی نبود. ( از مصنفی علم الرجال آقابزرگ طهرانی ).
جمله سازی با علی قتیبی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 قتیبی گفت: خدای را دو علم است: یکی پیش از کار، و دیگری پس از کار. داند که چه خواهد بود پیش از بود آن خبر، و داند که چه بود پس بود آن خبر. و گفت که: این علم دوم معنی آن دیدار است، و آن در قرآن جایها است. و عرب از رؤیت بعلم و از علم برؤیت کنایت کنند، چنان که گفت عزّ و علا: أَ لَمْ تَرَ إِلَی الْمَلَإِ و أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ خَرَجُوا و امثال این فراوانست.