عشیقه

( عشیقة ) عشیقة. [ ع َق َ ] ( ع ص، اِ ) مؤنث عشیق، به معنی معشوقه. ( غیاث اللغات ). گویند: فلان عشیق و هی عشیقته؛ یعنی آن دو نسبت بهم عشق میورزند. ( از منتهی الارب ). یار. محبوب.