عذوب

شور، تلخ

عذوب. [ ع َ ] ( ع ص ) کسی که از شدت تشنگی نخورد. ( ناظم الاطباء ). || آنکه میان او و میان آسمان حائل نباشد. || ستور ایستاده که آب و علف نخورد. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ).