طشتک

لغت نامه دهخدا

طشتک. [ طَ ت َ ] ( اِ مصغر ) آوندی که خبازان آرد در آن خمیر کنند. تشتک. تغارچه.

فرهنگ فارسی

آوندی که خبازان آرد در آن خمیر کنند.